Sayfalar

1 Mayıs 2023 Pazartesi

Bencillik serbest!

Namaza gelince bencillik serbest! :) 



Sene 2023. 

Mübarek sehr-i Ramazan misafir olmus evimize. Sahur´dan sonra sabah namazini beklemeyip yatmistim. o günlerde de fibromiyalji sebepli eklem agrilarim yine kudurmus, yoruyor beni. Gözlerim kapali uyumaya calisiyorum. Icimde rahat degil hani, kusluk vaktini yine uykuda, gaflet de gecirmeye niyetlenmisim cünkü. Seytandan aferini almis, manasiz bir et ve kemik yigini gibi uykudan fayda umuyorum....


"Yaaa Kübra´cik" diyorum kendi kendime.

"Bi namaz kilsan aslinda - kemiklerin, kaslarin nizami bir sekilde sööööyle yerine oturacak, hizaya gelecek tekrardan.."

Seytanin vesvesesi gecikmiyor; "Bencil sey seniiii! Nerde sende ALLAH askindan kaynakli, silkelenip, abdest alip, seccadeyi kapip, kabe ye dönmek? Nerde? Ne gezer? Allah askindan kilmayacaksan, hic kilma daha iyi."

"Ama Allahin farzlarini anlamli ve önemli kabul edip yerine getirmekte bir cesit ilan-i ask degil midir?"

Böyle ic muhasebeleriniz sizinde oluyor mu?

Kendinizle konusurken nasil bir üslup ve ses tonu takiniyorsunuz?

Ben sahsen kendime cok kaba davraniyorum. Özsaygi ve özsevgi acisindan herzaman biraz eksiktim zaten, kendimi hirpalamaya bayilirim. (Hafif psikopatlikta var, ama neyse, konumuz bu degil)

Selfcare diyorduk. Selfcare sanki haram miscasina, kendim icin birsey yapmayi ayip bellemisim mübarek. Hey Allahim nasil bir celiski bu?

Sonra düsündüm. Namaz tabiki bize iyi gelecek, Allahin bizim iyiligimiz icin bize hediye ettigi, acik ara en ehemmiyetli aliskanlik. Günlük yasantimiza yön veren, bizi insan kilan, degerli kilan, kul kilan iki cihan mutlulugunun anahtari. "Namaz dinin diregi", "dua ibadetin özü" buyurmus güzel Efendimiz s.a.v. 💖


Tabiki de ALLAHin bizim namazimiza ihtiyaci yok, tabikide kendimiz icin kilacagiz! 

ALLAH farz buyurdugu herseyi kuluna ve ayni zamanda topluma sifa olacagi icin farz kilmis. Her farz ibadetinin bireye yarayan ve de ümmete yarayan iki ciheti var! Bir düsünün, hacca gitmek, oruc tutmak, zekat vermek, ...

Namaz karakterimize, düsüncelerimize, fikrimize, zikrimize, hal ve hareketlerimize sekil verdikce, 

kendine müslüman diyen birey, toplum icin faydali bir cark haline gelecek ve böylece hem kendimiz, hemde toplum icin,

islamiyetin repütasyonu icin, 

hem nefsimize hem seytana karsi devam etmekte olan savasin galibi olmak icin, 

deccalin büyük ajendasina  karsi vermis oldugumuz cihadi kazanmis olacagiz.

Allah nurunu tamamlayacak. ya benimle yada bensiz. Hz. Ibrahimin atildigi atesi söndürmek icin, agziyla su tasiyan karinca gibi, sende safhini belli et. 

Hele ki ahir zamanda, seytanin askerleri (insanlar ve cinlerden olusan) bos durmuyorken.

"Kalk kiz!" Dedim kendime. Seytanin ve nefsimin vesvesesini yendim.

Yerde ve yedi kat semada hic durmaksizin kabeyi tavaf eden, insan ve meleklerin olusturdugu o muazzam ve benzersiz enerji yumagina seninde bir katkin olsun. Kabeye yönlendir düsüncelerini, dualarini ve yaradilis gayeni yerine getir. Senai Demirci nin siirinde "kil beni ey namaz" dedigi gibi.


Selfcare  is Ummah care

Kime nerden yaklasip, nasil aklini celip, ibadet den alikoyacagini cok iyi biliyor kör olasica seytan!

Bu satirlarida neredeyse sabah namazini kildirtmadan yazdiracakti bana! Neymis efendim? Yazmak istediklerimi unuturmusum yoksa. Bak bak. Bu da seytanin taktiklerinden demisti degerli bir hocam. 

Büyük bir güzellikten alikoyup, daha kücük bir güzellik ile kandirip, oyalamak. Daha sonra kisiyi ondan da vazgecirip, önüne baska meskaleler cikarmak. 

heheyyt beee! Bu sefer olmadi seytancik. Hatta Dikkat daginikligi teshisli biri olarak yendim seni. Sahi sınavı daha zor olanın, mükafatı da daha büyük oluyor mu? Mesela kolları, bacakları olmayan insanlar var, namazlarında istikrarlı olan. MaşaAllah. 

Herkesin savaşı, sınav derecesi, iman kuvveti, irade gücü başka. 

Hayırda yarışalım, namazda bencil olalım ama dualarımızda birbirimizi unutmayalım. 🤗

Yap bi bencillik be! Al abdestini, kıl namazını 😇

💓







27 Nisan 2019 Cumartesi

Basörtüsü spora engel degil


Instagram @hijab_run_runners
"Franz" ve "Eberhard" bile basörtülü sporculari durdurmaya yetmedi!

Almanyanin bazi yerlerinde "Franz" ve "Eberhard" isimli firtina ve kasirgalar sebebiyle agaclar yerinden sökülüp, catilar ucarken, Stuttgart da 30 kizimiz bir araya gelip "spor camiasinda bizde variz" demek icin kostular.

Kosu sporuyla yillardir ugrasan spor ve jimnastik ögretmeni olan Yasemin Bay 39 yasinda ve 3 cocuk annesi. Bay`a ilk HijabRun isimli etkinligi organize etmesinin sebebini sordugumuzda ise söyle acikliyor: "Fransa kökenli "Decathlon" isminde bir firmaya, basörtülüler icin spor esarbi üretmeye basladiktan sonra Fransanin önde gelen politikacilari ve saglik bakanligindan büyük tepki yagdi ve boykot cagrisinda bulunuldu. Neymis efendim basörtüsü özgürlügü kisitladigi icin spor ile bagdasmiyormus. Bir taraftan bize özgürlesin cagrisinda bulunuyorlar, diger taraftan ise spor yapmamizi bile istemiyorlar" diyen Bay bu ikiyüzlü tutuma daha fazla sessiz kalmak istemedikleri icin artik ayda bir kez doga´da bulusup yürüyüs yapacaklarini belirtti.

Bay´in kisa bir konusmasi sonrasinda, isinma hareketleri yapip 3km kosan katilimcilar "bazi fitness salonlari bizi basörtümüzden dolayi kabul etmeye biliyor, bizde doga da spor yaparak hem sagligimiz icin birseyler yapmis oluyoruz, hemde `bizde variz ve sayi olarak coguz` demek istiyoruz" seklinde konustular.

Bay hemcinslerine "sizde bize katilin, beraber sesimiz daha gür ciksin" cagrisinda bulunarak, aylik HijabRun etkinligine katilmaya herkesi davet ediyor. Bos zamanlarini kosarak degerlendiren Bay gectigimiz sene "Istanbul Maratonu" na katilarak bogaz köprüsünü de kosarak gecti ve bu spor askini cevresindekilerle paylasmayi cok istiyor.

Genc spor ögretmeninin uzun vadeli hedefi ise, HijabRun etkinligini ülkeler arasi bir düzeye tasimak ve es zamanli olarak Almanya`nin ve Dünya`nin büyük sehirlerinde binlerce spor meraklisi kizimizla birlikte "Basörtülüyüz ve özgürüz" demek. Daha fazla bilgi edinmek icin Yasemin Bay`a Instagram @hijab_run_runners üzerinden ulasabilirsiniz.

Instagram @hijab_run_runners
Kübra Kücük



18 Ağustos 2015 Salı

Ağlamak değiştirir




Bence; 
Ağlamak insanı değiştirir, 
kalbi değiştirir... 
ya yumuşatır yada katılaştırır mesela! 
Bu hangi sebepten ağladığımıza göre değişir. 
Yukarıdaki tablo bu teorimi destekler nitelikte gibi. 
Allah aşkı için dökülen göz yaşı ve öfkeyle, sinirden gözden akan hiç aynı olurmu? 
Ben her ağladığımda kendimde bir değişim olduğunu hissederim! 
Ya iyiye yada kötüye doğru bir yolculuktur ağlamak.... 

ve 

ağlayabilmek güzeldir 

Almanca dilinde kaleme alinmis olan bu yazida üc cesit gözyasi oldugundan ve hepsininde mikroskop altinda farkli göründügünden bahsediliyor.
Unter dem Mikroskop sieht jede Träne anders aus
http://www.galileo.tv/menschen/unter-dem-mikroskop-sieht-jede-traene-anders-aus/

28 Haziran 2014 Cumartesi

BEN BIR MADDE BAĞIMLISIYIM!

itiraf ediyorum!
ben bir madde bağımlısıyım!
bunu en çok bi ülkeden bir başka ülkeye taşınmaya kalkınca anladım...
bi bavula ne yazıkki herşey sığmıyor...
uçağa ne yazıkki herşeyi almıyorlar...
























özenle seçtiğim ve içlerini özenle doldurduğum hatıra defterlerim, şiirlerim, 
psikolojik gelişme sürecimin izleri, çocukluğum, hayallerim 

- üzgünüm, sizleri burada bırakmak zorundayım!

bürokrasinin insana dikte ettigi kağıt küreğe bağlı düzenlilik - aksi taktirde çekmecelere ve rakamlara nasıl sığdırılabiliriz ve hükmedilebilirizki? - banka çıktılarım, vergi açıklamalarım, mektuplarım, cüzdanımdaki almanyadayken `ah ne çok` ihtiyaç duydugum onca kart - siz peşimi bırakmayacaksınız belkide istemesemde.. iki ülkede yasıyor olmak, her iki ülkede sorumluluklarının olması (mı) demek?!

bir türlü atmaya kıyamadıgım ve bodrumdaki dolapları zapteden senelerin ders notları, hepsininde üzerimde hakkı var, gelişmemde, değişmemde payları var, nasıl atayım? dosya dosya gururla ve ümitle biriktirdivim diplomalarım, sertifikalarım ve onlarca kopyaları 
( olası bir basvuru halinde hazır olayim diye..)
- üzgünüm, hepinizi yanımda götüremiyorum.. 
ve bi parça burukluk daha biniyor üzerime...

her birinin ayrı hatıraları olan çiçeklerim, orkidelerim, bonsai çiçegim... 
her biriniz icin aylar öncesinden yeni evimde güneş gören bir yer tasarlamıştım bile aklimda.. ama simdi evimin nerede olduğunu bile bilmiyorum 
ve size verebileceğim kendime ait bir alanım bile yok... 
bazınız terkedildiğinizi anlayıp çoktan küsmüşsünüz bile yokluğumda.. 
"ya nasip" deyip boyun eymeli belkide sizin gibi, belkide "teslimiyet" denen huzurun gerçek tadına varamamışım henüz - ne yapalim, öyleyse yanmaya devam...

annemin yıllar yılı ilk kızı için özenle derleyip topladıgı çegizim, kendi çabalarımla artırdıklarımdan aldığım tencere, tabak, çanak, takımlarım... - sizlere dairde çok hayallerim vardı... güzel pastalar kekler pisirecektim mutlu sofralar icin... 
o mutlu sofralar ertelendi, tıpkı benim gibi....

okuduğum ve okuma niyetiyle aldığım rengarenk, raf raf kitaplarım... çok uzun vaadeli hesaplar yapmamak gerekti belki öyle alman usülü... 
türk usülü kervanı yolda düzmek daha az hayal kırıklığı demekti belkide... 

yeni yeni müzik ve şan dersi almaya başlayan 
taze bir ögrencinin hevesle aldığı pianosu, gitarı - sizde öksüzsünüz artık!

dolap dolap kiyafetlerim, nede çok üstüm varmış.... nede doymaz bir nefsim! 
ne biçim bir iç kapışmasıdır bu? sizi nerede bıraksam yada nereye götürsem? yenisini almaya içim el vermiyor, ama size en çok nerede IHTIYACIM var onuda kestiremiyorum..

ihtiyaç...
maddeye ihtiyaç duymak...
aslında nede kötü bir bağımlılık!!
ne büyük bir sınav ALLAHim!




çok seyahat edenler ister istemez kendilerini daha çok sorguya çekiyorlar herhalde..
tek bir bavuldan yaşamayı öğreniyorlar.. 
aslında tek bir bavul ile yaşamanın mümkün olduğunu idrak ediyorlar..

postmodern yaşamın beraberinde getirdigi gelecege dair belirsizlikler, hızlı değişimler, yüzeysel tanışıklıklar, kısa bağlılıklar... 

bunca alternatifin altında ezilen çağımız insanının hastalığı mı KARARSIZLIK?
yoksa cesaretsiz ve nereye ait olduğunu bilmeyen kübra nın beceriksizligimi?

12 Mart 2013 Salı

Aforizmalarım




"RENKSIZIM ------- Bukalemun olmaktan vazgeçmezsen, gittigin hiçbiryere değişiklik götüremezsin!" - 07.07.2012 Kübra Kücük


"Insan karşısındaki insanda bulunduğunu sandığı karakter özelliklerini aslında çoğu zaman kendi içinde barındırır." - 17.04.09

26 Mart 2012 Pazartesi

En saf, en duru ibadet


Stresten kafam çatlıyor, acilen internete girip halletmem gereken işler var ama girme imkanım yok, elim kolum bağlı, sinirden patlayacak gibiyim! Yine haddinden fazla iş yükledim omuzlarıma, haddinden fazla doldurdum günümü ve işte yine çırpınıyorum, neyi nerden kıssamda heryere mümkün olduğu kadar yetişsem, bütün işlerimi yetiştirsem.. ooof düşün düşün, bir çözüm bulamıyorum… - evet, kahve molası zamanı!

Teras davetkar bir edayla bana bakıyor, kırmayıp kahvemi ve çikolatalı bisküvilerimi alıp güneşli bir köşesine oturuyorum.

Güneşin ışıkları sırtımı ısıtıyor, ve sanki biraz duruluyorum, derken gözüme çiçekler ilişiyor, çiçeklerden bal toplayan arılar, „evet yazda gelmişti artık doğru ya!“

- kahvemden bir yudum alıyorum.- Bir karınca kendi kadar büyük bir ekmek kırıntısını sırtlamıs, düşe kalka aynı istikamete dogru istikrarlı bir şekilde ilerliyor. Arılar, sanki bir müzikal gösterisindeki gibi toplu bir dans koreografisi sergiliyorlar adeta çiçekten çiçeğe uçarken…

Işte o an kalbim buruklaşıyor.. içimde bir sessizlik, durgunluk.. zaman daha yavaş akıyor sanki ve bi an duruyor! - „BAZEN NE KADARDA ÖNEMSIYORUZ KENDIMIZI!!!!“ -  utanıyorum!!!

- duyularım boyut değiştiriyor sanki birden - Öylece hareketsiz otururken, zihnen beden kalıbımdan sıyrılıyorum ve kendi halimi dışardan seyretmeye başlıyorum…  



Arılar karıncalar, bir an bile durmadan, „of pof“ çekmeden, nasılda sürekli ibadet halindeler. Onlara hayatlarında pay bicilen görevi nasılda azimli bir şekilde tıkır tıkır, sakince eda ediyorlar.

Karınca kadar olamıyoruz!  

Allahın omzuma kaldıramiyacağımdan fazlasını yüklemiyeceğini idrak ediyorum yeniden. Herşeyin arkasında ilahi bir hikmet var, ben bunu nasıl unuturum?! Nasıl bu kadar uzaklaşabilirim özümden? Olayların ardındaki plana, karşılıklı etkileşimlere nasil güvensizlik beslerim? Nerede benim basiretim, sağlam duruşum?



… Kendime gelip, dalgın ve donuk bakışlarim yeniden netleştiğinde, o renk, ses, zaman, mekan kargaşası gitmis oluyor, ben ise durulmus, hafiflemis..

- nötürleşmek gerek belki böyle arada, renksizlesmek, kendini fazla ciddiye almamak, bende bu karıncalar gibi, önüne sunulan görevleri eda etmek durumunda olan dişli çarklardan biriyim sadece – hepsi bu.

Sandalyemden kalkmadan elimdeki bisküviyi ufalayarak karıncalarla paylaşıyorum, selamlaşıyoruz sanki yoldaşlarımla.. ve tekrar eve giriyorum.


Allahım bize karınca ve arı olmayı nasip et,
Yorulmadan, isyansız, molasız, en saf ibadeti nasip et   <3
Amin


25.März 2012
 'Anything under God's control is never out of control.'


21 Kasım 2011 Pazartesi

„Günaydın“-laşmadan „selam“-laşmak


Gün aydınlaşmadan, 
güneşten önce doğdum 
yeni güne.
Yarı ölü halden sıyrılarak... 
Gün henüz aydınlaşmadan..

Namaz çagırıyor, 
ALLAH çağırıyor 
- davete icabet etmeye niyet eyledim.

Gel yan yana saf tutalım seninle can kardeşim, 
dünyanın herbiryerinde nefes alan milyonlarca ALLAH askeriyle aynı yöne çevirelim 
kalbimizi, zikrimizi, fikrimizi 
ve orada, 
kabe´de selamlaşalım, kucaklaşalım... 
gün aydınlaşmadan.

15. November 2011

kimseye borçlanmadan yaşamak

19.11.11
hep tenbihlerim kendimi; 
hayatını başkalarının üzerine inşaa etme diye.. 
insan çiğ süt emmiştir, sonsuz güvensen bile, 
sırf olası bir mahçubiyeti önlemek için,
hep 
sen-tabanlı olsun projelerin, 
başkasının yardımı olmadanda ayakta kalabilsin evlerin,
bağlanma, 
sahiplenme çok,
ne de olsa gözünün deydiği herşey gibi, 
sende bugün varsın, 
yarın yok!

25 Ekim 2011 Salı

tasa-rim´daki incelik

Karsilastiklarimizi algilayan hislerimizdir. El, göz, kulak... – bunlar sadece mantigi oyalar, ruhu yaniltir… asil hislerimizdir varoluslara elbiselerini giydiren.. ve herkezin elbise koleksiyonunda farkli yasam tasarimlari vardir! 


- K.K. 07.07.2011 
Uyanıklığından Uyan.
http://www.youtube.com/watch?v=mOn64lM6yhA&feature=channel_video_title


18 Ağustos 2011 Perşembe

Cennet´te bi arsa



Cennet´te arsamiz mi var?
bu kendimizden emin tavirlar niye?

Yasadigimiz her dakika,
bize ALLAH´tan bir hediye

Dogru yolu bulup,
bizde cennet´i hak edenlerden olalim diye...

2004

17 Ağustos 2011 Çarşamba

Gözlükler

Insan karsisindaki insanda bulundugunu sandigi karakter özelliklerini aslinda cogu zaman kendi icinde barindirir.
Insan kendi nasilsa karsisindakini de öyle bilir.
Bi insandaki yardimseverliligi, iyi niyetliligi veya  hos ve bilgili sohbetini sevdiginiz zaman mesela, aslinda bilinc altinda onda kendinizden birseyler buldugunuz icin ona bu yakinlgi hissetmissinizdir.
Sonucta her insan kendisine asiktir!
“Ne sacma, ben degilm!” dedigini duyar gibiyim.
Öylesin! Eger öyle degilse, kendini henüz bulamamissindir demektir bu, henüz net bir yol cizilmemistir...öyleyse pes etmeden aramaya devamJ
Nede olsa benligimizi belirlemekte özgürüz, ve özgürce, kendi istek ve arzularimiza göre belirledigimiz bu benlik (bu benlik hal ve hareketlere yansimasada, düsüncede olmasi yeterli) tam istedigimiz gibi olmasa herhalde öyle olmayi secmezdik degilmi?
Eger  bu benlik istedigimiz gibi degilse, bi yanlislik var demektir ve hemen harekete gecip, istedigimiz gibi olmaya koyulmak gerekJ

Eveeet, gelelim askaaaa..
Aska gelmek..
Ne demis Hz. Mevlana: „Asik ol asik, aski secki sende secilmis olasin!“
Kalp kalbe karsidir derler ve „insanoglu sevildigini sandigi icin asik olur“ - Alain.
Cirkinliklere degilde güzelliklere asik olmakta doganin bi kurali olduguna göre, bir insan karsisindakindede kendisinden birseyler buldugu icin ona meyil duyar dedigimize göre … 
…bence sadece iyi kalpli insanlar gercek anlamda asik olabilirler. 
Yani kendilerindede iyilikler barindirmalilar asik olmak ve bu güzellikleri karsilarindaki insanda görebilmek ve ayni zamanda ona yansitabilmek ve görülmek icin. 

Sevgi bir ilişki değildir... Sevgi bir varoluş durumudur ve bir başkasıyla hiçbir ilgisi yoktur... İnsan sevmez, insan sevgi olur... Ve tabii insan sevgi olduğu zaman sever de... Ama bu bir sonuçtur, bir yan üründür, kaynak değil... Kaynak, insanın sevgi olmasıdır...   (OSHO)




“İman etmedikçe cennete giremezsiniz, birbirinizi sevmedikçe de gerçek anlamda iman etmiş olamazsınız.” Hadis-i Şerif (Müslim, Îmân, 93)



Kendini sevmeden baskasina asik olamazsin. Bu ask bi sevgiliye duyulan ask olabilir, veya anneye babaya, peygamber efendimize (s.a.v.), veya yüce Allaha(c.c.) .
Bence icinde olmayan aski baska yerdede bulamazsin.
ASK
Ask benim icin ne demek? Ask iyimserlik, hosgörü, yardimlasmak, paylasim, ortaklasma demek.
Bencillikten sencillige dönüsüm demek.
Ask yok olduktan sonra tekrardan var olmak demek, bir olmak demek.
Önce kendini sev hayatla barisik ol ki, baskasinida sevebilesin…
Ve unutmaki eger sen senligini yanliz yasarken mutlu degilsen eger, o senlikten bi birliktelik olustugu zamanda, elini tuttugunda bir “biz” olusturdugun o kisi de, seni mutlu edemez.
Mutlulugun seni bulmasini bekleme, onu sen ara!
Mutlulugu onu aramakla yakala.
Mutuluga uzanmak onu yakalamaktir.






Herkezin kendine özgün bi gözlügü vardir kendi hayat yolunda ilerlerken gözünden hic cikarmadigi..

Insanoglu bu hayatta ne kadar darbe almis olursa olsun, yinede o icindeki cocuksu ve saf iyimserligini, ümidini asla kaybetmez. Onu gizlesede, maskelesede, korkunc bi titizlikle disa yansitmamaya calissada, bi „keske“-nin, „ah ne güzel olurdu“-nun dogurdu o Ütopya hayalinin pesinden kosar hep, bu dünyaya cocuk olarak gelen ve yasli bir cocuk olarakta dünyadan göcen aciz insanoglu.

KÜBRA K.
17.04.09

Ben Kübra,


Türkiyen‘in Afyonkarahisar şehrinde doğmuşum ve Almanya‘ya geldiğimde 7 aylıkmışım .
Ana okulu yaşım geldiğinde babam ana okuluna göndermemiş önce, nasıl olsa yakında Türkiye ye dönüş yaparız diye. 2 sene geçmiş ve babam işle güçle uğraşmaktan bu planını gerçekleştirememiş. Annemde bakmışki döndüğümüz falan yok "En iyisi şu kızı ana okuluna kayıt ettireyimde bir senesi daha boşa geçmesin demiş.
1 sene anaokuluna gittikten sonra okula başladım derken seneler geçiyordu ve ben büyüyordum.
2. sınıfta bir alman çocuğu bir gün bana şu soruyu sordu; "Sen Türk müsün?" "Evet" dedim bende. "Ya sen?" "Ben almanım tabikide" olmuştu cevabı. Yani onun alman olması çok normal bir şeymiş gibi ve benim Türk olmam anormal bir şeymiş gibi cevap vermişti. Komşularımızın çoğu Türk’tü ve sadece Türklerle oturup kalktığımız için, çevremde başka ülkelerden’de bu kadar insan olduğunu yeni yeni fark ediyordum. Biz Almanya’da yaşıyorduk. Bir Türk ailesi olarak Almanya’da yaşıyorduk. Konuşmasını öğrendiğim ev, ilk adımlarımı attığım topraklar meğer bana ait değilmiş! Nereden bilebilirdim? Ben sadece öğrenmekle, büyümekle meşguldüm.
Zaman ilerledikçe tek farkın dil farkı olmadığını anladım. Onlar Hristiyandı biz ise Müslüman. Birde arada kültür farkı vardı. Okulumuzdaki çeşitli faaliyetlerde, mesela ailelerin okula davet edildiği yemekli ortamlarda, bazen bize özel sorular yöneltilirdi; "Siz domuz eti yemiyorsunuz değimli? gibi. Önceleri şaşırırdım bu tarz sorulara "Evet yemiyoruz" demiştim. Meğer diğer çocuklar yiyormuş. Nerden bilebilirdim???

Onlar farklıydı. Dilleri farklıydı, beslenme alışkanlıkları farklıydı, gördükleri aile terbiyesi farklıydı. Ama aslında biz farklıymışız. Nerden bilebilirdim? Biz Almanya’da yaşayan bir Türk ailesiydik, bizdik farklı olan!!!

Dokuzuncu sınıfa geçtiğimde bu eğitim seneme baş örtülü olarak başlamaya karar vermiştim. Türkiye’de başörtülü olarak okula gitmek yasakmış, bilmiyordum. Bu yönden burada yaşıyor olmam bir avantajdı. Şimdi onikinci sınıfa gidiyorum. Bir gün İngilizce dersindeyiz ve öğretmenim Herr Mocker bana soruyor "NEDEN ENTEGRASYONU ZORLAŞTIRIYORSUN?" "NEDEN DIŞARIYA FARKLI OLDUĞUNU İLLAKİ GÖSTERMEK İSTİYORSUN?" DİYE. Bu soruyu duyunca şok olmuştum. Dışarıdan bakınca gerçekten öylemi görünüyordu??? Ben sadece, beni burada büyümeye mahkum etmekle birlikte, kendimi bulma serüvenimin zorlaştırılmasına rağmen, BEN olmaya çalışıyordum.
"Ben entegrasyonu zorlaştırmıyorum sadece dinimi yaşamaya çalışıyorum" Diye yanıt verdim öğretmene. O hala, “takmayadabilirsin”, “evinde tak” falan diye diretiyordu.

Ben MÜSLÜMANIM, ben TÜRKÜM!!! Sırf almanyada yaşıyorum diye alman olmaktan, Türk olmaktan vaz geçemezdimya. Burada yaşamayı ben seçmedim. Gözlerimi açtığımda kendimi burada buldum. Hani ördek yavruları ilk gördüklerini annesi zannederlerya, bende gözlerimi Almanya’da açtım ve sonradan öğrendimki, ben burada bir yabancıyım. Ben daha yabancı kim, tanıdık kim, Türk kim, alman kim, Rus kim, İtalyan kim seçemezken, onlar beni yabancı diye adlandırmışlardı bile. Durum böyle olunca bende bana verilen bu rolü üstlenmek zorunda kaldım, ve herkezin hayatında verilen rolünü zoraki oynadığı gibi, bende hayatta bana pay biçilen rolümü oynamaya başladım…

19 mayıs 2007, Almanya,
Kübra Küçük

Dogum günü pastasi

"Baba ben bu pastayi dogum günümde alcam", dedi Gökcen televizyondaki "Benjamin Blümchen" pastasini görünce. Daha dogumgününe 3 ay olmasina ragmen.

Babamda "neden dogumgününde aliyorsun, istiyorsan simdi al kizim" dedi nazik bir baba sefkatiyle.

Biz neden böyleyizdir? mutluluklari hep yarina erteleriz. Ve böylece erteleniriz yarina.
Hayat umutsuz yasanmaz. Ve aslinda yasamak umuttur zaten.
Her aksam yastigimiza basimizi koydugumuzda yarina dair umutlar yada en azindan hedefler besleyerek dalariz uykuya.
Hayat.
Güzel bir hayat yasamak - ne demek?
Hayati dolu dolu yasamak.
Ein erfülltes Leben haben. Was heißt das?
Lüks evlerde oturup, pahali arabalarda gezmek degildir insani mutlu eden.
Arada bir ciftlige gidip ata binip rüzgarin saclarini oksamasina ve dertlerinide omuzlarindan süzülürken beraberinde götürmesine izin vermek.

Bir tennis kulübüne yazilmaktir belkide, orada fitnessimizin sinirlarini zorlamak.
Gülmek, arkadaslarla kücük zaferlere imza atmak.

Güzel bir yaz aksaminda, ellerini basinin arkasinda birlestirip sirt üstü yem yesil cimlere uzanmak ve öylece gökyüzündeki bulutlarin ahengle dans edisini seyretmek,
dinlenmek,
huzur bulmak.

Sevgilinle sicak bir cay demleyip, balkonda ciceklerinin arasinda,
beraberce günesin batisini izlemek.

Dis dünyayi gösteren cok pencere vardir.
Hangisinden bakmak istedigine sen karar verirsin.
Hayatta karsina cikan herseyin iyi bir yani vardir.
Herseyin iyi tarafini gör ve böylece güzellikler daima seninle olsun.
Yani hersey bakis acisina bagli.
Hayat spontan yasamaktir..

Canin istediginde üzerine atlayip bir tur atabilecegin bir bisikletin olacak kapinin önünde.
Canin cektiginde elini dolaba atip buz gibi kütür kütür bir elmanin tadini cikarabileceksin acik pencere önünde sokakta gülüp oynayan cocuklari izlerken.

Hayat bu.
Hayat insan.
Hayat sensin.
Isteklerini umutlarini yarina erteleme.
Ertelenme yarina.

Kübra  22.08.2008